سرطان علت اصلی مرگ و میر در سگها است و تقریباً از هر 4 سگ، 1 سگ به این بیماری تسلیم میشود. علائم سرطان در سگ با افزایش سن افزایش می یابد و بیشتر موارد در سگهای بالای 10 سال رخ میدهد. درواقع سن یک عامل خطر مهم برای سرطان در سگ ها است، به طوری که اکثر موارد در سگ های سالمند رخ می دهد. با افزایش سن سگها، خطر ابتلا به سرطان در آنها افزایش مییابد و بررسیهای منظم دامپزشکی و غربالگریها برای تشخیص و درمان زودهنگام بسیار مهم است. در ادامه این مقاله از مجله سلامت درباره انواع سرطان سگ، علائم سرطان در سگ و راههای پیشگیری از آن صحبت خواهیم کرد.
![تصویر خدمات اقساطی](https://haal.ir/wp-content/themes/haaltheme/assets/img/blog/installment-banner.gif)
شایع ترین سرطان در سگ
سرطان پوست شایع ترین نوع سرطان در سگ ها است که حدود 30 درصد از کل موارد سرطان سگ را تشکیل میدهد. شایع ترین نوع سرطان پوست در سگ ها تومورهای ماست سل هستند که میتوانند به صورت توده یا ضایعات روی پوست ظاهر شوند. انواع دیگر سرطان پوست شامل کارسینوم سلول سنگفرشی و ملانوم است.
لنفوم (سرطان سیستم لنفاوی)، استئوسارکوم (تومور در استخوان)، همانژیوسارکوم (سرطانی که از سلول های پوشاننده رگ های خونی منشا می گیرد) و سارکوم بافت نرم (سرطانی که از بافت همبند، عصبی یا عضلانی ناشی می شود، بنابراین می تواند در هر نقطه از بدن ظاهر شود) از سایر سرطانهای شایع در سگ ها هستند.
علائم سرطان در سگ
به عنوان کسی که صاحب سگ است باید این نکته را در نظر بگیرید که او نیز مانند یک انسان نیاز به مراقبت دارد و بهتر است چکاپ های مرتب را بعد از بالارفتن سگ، جدی بگیرید. شناخت علائم سرطان در سگ به شما کمک میکند از گسترش علائم جلوگیری کرده و زودتر مراحل درمان را طی کنید.
بیشتر بدانید: درمان کنه سگ
علائم سرطان پوست در سگ
علائم سرطان پوست در سگ بسته به محل تومور، متفاوت است. با این حال، برخی از علائم رایج وجود دارد که صاحبان حیوانات خانگی باید از آنها آگاه باشند. شایعترین علامت سرطان پوست در سگها ظاهر شدن توده ها یا ضایعات روی پوست است که ممکن است برجسته یا مسطح باشند و ممکن است بی رنگ بوده و یا رنگهای متنوعی داشته باشند. آنها میتوانند در هر نقطه ای از بدن سگ ظاهر شوند، اما بیشتر در مناطقی که در معرض نور خورشید است، مانند بینی، گوش ها و بالشتک های پنجه دیده میشوند.
یکی دیگر از علائم سرطان پوست در سگها تغییر در بافت پوست است. پوست ممکن است ضخیم، پوسته پوسته یا زخمی شود و ممکن است در لمس نیز حساس شود.
سرطان پوست همچنین می تواند باعث ریزش مو در سگ ها نیز بشود. قرمزی یا التهاب پوست نیز ممکن است نشانه سرطان پوست در سگ باشد.
در برخی موارد، سرطان پوست در سگ باعث ترشح یا بو شود.
البته همه سرطان های پوست در سگها علائم قابل توجهی ندارند. بنابراین ارتباط با دامپزشک آنلاین و چکاپ مرتب باعث پیشگیری از ابتلای سگ شما به سرطان خواهد شد.
علائم سرطان خون در سگ
لوسمی، که به عنوان سرطان خون و مغز استخوان شناخته میشود، یک بدخیمی است که گلبول های سفید خون در سگ ها را تحت تاثیر قرار میدهد. علائم سرطان خون در سگ ها بسته به نوع لوسمی و شدت بیماری متفاوت خواهد بود. مهمترین علائم سرطان در سگ، البته سرطان خون عبارتند از:
- خستگی یا بیحالی
- از دست دادن اشتها
- کبودی یا خونریزی به دلیل تعداد کم پلاکتها
- عفونت مکرر به دلیل ضعف سیستم ایمنی
- غدد لنفاوی متورم
- درد استخوان
- کم خونی و علائمی مانند رنگ پریدگی لثه ها، تنفس سریع و خستگی
بیشتر بدانید: شکستگی دست سگ
علائم سرطان سينه در سگها
تومورهای غدد پستانی یک مشکل پزشکی رایج است که سگ های ماده را گرفتار میکند. این تومورها که از بافت سینه بیرون میآیند، میتوانند علائم مختلفی داشته باشند.
شاخصترین نشانه سرطان سینه در سگها ایجاد توده یا تورم در غدد پستانی است. این توده های غیرطبیعی که از طریق معاینه فیزیکی سگ تشخیص داده میشوند، ممکن است نرم تا سفت، ثابت یا متحرک باشند و در اندازه ها و شکل های مختلفی ظاهر شوند.
علائم دیگر، با پیشرفت بیماری ظاهر میشود. با رشد تومور، تغییرات پوستی مانند قرمزی، زخم یا پوسته پوسته شدن نیز ایجاد میشود. مراحل پیشرفته سرطان نیز ممکن است در طول زمان منجر به کاهش وزن شود.
علائم سرطان پانکراس در سگ
سرطان لوزالمعده در سگ ها بسته به نوع تومور تأثیرگذار بر اندام، به شکلهای مختلفی ظاهر میشود. انسولینوم، توموری که در سلولهای تولیدکننده انسولین پانکراس ایجاد میشود، میتواند باعث تولید بیش از حد انسولین شده و منجر به کاهش سطح قند خون شود که خود این موضوع باعث بروز علائمی چون بی حالی، کاهش اشتها، و غش شود.
آدنوکارسینوم، نوع دیگری از سرطان پانکراس است که بر توانایی پانکراس برای تولید آنزیمهای گوارشی تأثیر می گذارد. علائم سرطان پانکراس در سگ، مشابه پانکراتیت است که منجر به از دست دادن اشتها، استفراغ بیش از حد و درد شدید شکم میشود. سگ های مبتلا به این نوع سرطان لوزالمعده دچار بیحالی و کاهش وزن پیشرونده میشوند. اگر سرطان به سایر قسمت های بدن مانند ریهها یا استخوانها گسترش یابد، علائم دیگری نیز ایجاد میکند. از جمله تنگی نفس یا لنگ زدن.
Unfortunately, many factors contribute to the development of cancer, such as genetic, environmental, and immunologic risk factors. There are also many environmental factors such as carcinogens, pesticides, UV light, pollution, hormones, and nutrition that may play a role in cancer risk
ترجمه: متأسفانه عوامل زیادی در ایجاد سرطان نقش دارند، مانند عوامل خطر ژنتیکی، محیطی و ایمنی. همچنین عوامل محیطی زیادی مانند مواد سرطانزا، آفتکشها، اشعه ماوراء بنفش، آلودگی، هورمونها و تغذیه وجود دارند که ممکن است در خطر ابتلا به سرطان نقش داشته باشند.
علائم سرطان در سگ؛ بیضه
این نوع سرطان، سگهای نر را گرفتار میکند و منجر به ایجاد تومور در بیضه ها میشود. تومورهای بیضه معمولاً در سگهای بدون مو در سنین بالای 10 سال رخ میدهند. نژادهایی که بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری هستند عبارتند از سگ افغانی، باکسر، کولی، ژرمن شپرد، مالتیز، سگ شتلند و وایمارنر.
وجود سرطان بیضه در سگ ها را می توان از طریق علائم خاصی مانند بزرگ شدن بیضه ها یا ظاهر شدن توده ها و برجستگی ها در ناحیه کیسه بیضه تشخیص داد. علاوه بر این، سگهای مبتلا ممکن است علائمی مانند بیحالی، مشکل در راه رفتن یا رفتارهای غیرعادی را نشان دهند.
سرطان معده در سگ
سگها نیز مانند انسانها میتوانند از سرطان معده رنج ببرند و علائم آن بسته به مرحله و شدت آن متفاوت است. اگر متوجه شدید دوست پشمالوی شما هر یک از این علائم را دارد احتمالا وقت آن رسیده که با دامپزشک مشورت کنید. از دست دادن اشتها و کاهش وزن معمولاً از اولین نشانه های قابل توجه است، زیرا ممکن است سگ علاقه خود را به غذا از دست بدهد و کاهش وزن قابل توجهی را تجربه کند. استفراغ، به خصوص اگر حاوی خون یا ماده ای شبیه به آسیاب قهوه باشد، یکی دیگر از علائم رایج است که باید مراقب آن باشید، زیرا ممکن است نشانه خونریزی داخلی باشد. علاوه بر این، ضعف، بی حالی، نفخ معده و درد همگی می توانند نشانه یک بیماری جدی مانند سرطان معده باشند.
تغییر در حرکات روده نیز میتواند نشانه سرطان معده در سگ ها باشد. مراقب هرگونه تغییر در قوام، رنگ و دفعات مدفوع باشید، زیرا وجود خون در مدفوع یا مدفوع قیری تیره ممکن است نشان دهنده خونریزی داخلی باشد.
علائم سرطان کبد در سگ ها
سرطان کبد در سگ ها، به ویژه همانژیوسارکوم، یک بیماری خاص با علائمی است که اغلب در مراحل اولیه تشخیص آن دشوار است. از آنجا که سرعت رشد سرطان در ابتدا آهسته است، سگها ممکن است هیچ نشانه قابل توجهی نداشته باشند و این موضوع را برای صاحبان حیوانات خانگی کمی سخت میکند. سلولهای تومور در کبد برخی از ویژگیهای طبیعی را حفظ میکنند، که منجر به تشکیل رگهای خونی پیچ خورده و غیرطبیعی میشود که در آن سلولهای خونی میتوانند تجمع کرده و لخته ایجاد کنند. این لختهها جریان خون و مواد مغذی به سلولهای تومور را مسدود و در نهایت باعث از بین رفتن آنها میشوند.
با پیشرفت سرطان، عوارضی ایجاد میشود و پارگیهای کوچکی در تومور ایجاد میشود که از طریق آن خون می تواند به قسمت های مختلف بدن مانند شکم، کیسه قلب، قفسه سینه یا فضای زیر جلدی نشت کند. در موارد شدید سرطان کبد سگ، خطر پارگی یک تومور بزرگ و در حال رشد یک نگرانی مهم محسوب میشود.
پیشگیری از ابتلا به سرطان در سگها
برخی از عوامل، مانند ژنتیک، خارج از کنترل ما هستند اما اقداماتی وجود دارد که می توانید برای کاهش خطر ابتلا به سرطان در سگ خود انجام دهید.
- عقیم سازی سگ خطر ابتلا به انواع خاصی از سرطان مانند تومورهای غدد پستانی و سرطان بیضه را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.
- چاقی خطر ابتلا به مشکلات مختلف سلامتی از جمله سرطان را افزایش می دهد. حفظ وزن سالم از طریق یک رژیم غذایی متعادل و ورزش منظم می تواند به کاهش خطر کمک کند.
- مواد سرطان زا، مانند دود سیگار و آفت کش ها، می توانند خطر ابتلا به سرطان را در سگ شما افزایش دهند. تا حد امکان از قرار دادن سگ در معرض این مواد مضر خودداری کنید.
- معاینات منظم توسط دامپزشک، به تشخیص زودهنگام سرطان یعنی زمانی که قابل درمان است، کمک میکند.
بیشتر بدانید: مسمومیت غذایی سگ
طول عمر سگ مبتلا به سرطان
زمان زنده ماندن سگهای مبتلا به سرطان بسته به نوع و مرحله سرطان و همچنین گزینه های درمانی موجود، بسیار متفاوت است. برخی از انواع سرطان در سگها، مانند لنفوم، به سرعت به درمان پاسخ داده و ممکن است برای مدت طولانی کیفیت زندگی خوبی داشته باشند. البته اگر درمانی انجام نشود طول عمر سگ مبتلا به سرطان چیزی حدود 2 ماه است اما ممکن است در برخی سگها بیشتر یا کمتر نیز بشود.