سلام من شرایط خانوادگیم جوریه که واقعا از غر غر های مامانم خسته شدم و واقعا دیگه از سخت گیری های خانوادم خیلیی خسته شدم آزادی ندارم تو هیچییی حال روحیم واقعا خوب نیس به نظرتون به ازدواج فکر کنم گزینه خوبیه برای استقلال و آرامش و شادی درونم؟مورد زیاد میاد ولی تا الآن گفتم نه چون قبلا شکست داشتم نمیتونستم کسی رو به جای اون قبلی بدونم و اما الآن با این وضع هم دیگه میخوام به ازدواج فکر کنم و دلم یه عشق واقعی یه همدم همیشگی میخوادو استقلال تو همه چی :)نه اینکه فقط بخوام از خونه پدر فرار کنم اگه واقعا آدمش باشه حاضرم ازدواج کنم.به نظرتون تصمیم مناسبیه؟