سووفلوران

سووفلوران براي القا و حفظ بي هوشي عمومي به كار می‌ رود.

مصرف همزمان این دارو با دارو‌های آمینوگلیكوزید، باسیتراسین،‌ كاپرئومایسین، كلیندامایسین، كلیستین، كلیستیات سدیم، لیدوكائین،‌ لینكومایسین، شل-كننده‎ های عضلانی، پلی میكسین، پروكائین،‌ تتراسایكلین، تری‎ متافان باعث تشدید اثر انسداد عصب-عضله می ‌شود. مصرف این دارو با آمیودارون باعث کاهش شدید فشار خون و افزایش احتمال برادی ‎كاردی مقاوم به آتروپین می ‌شود. دارو ‌های ضدمیاستنی گراو باعث انسداد عصب-عضله می‌شوند. مصرف این دارو به همراه دارو ‌های کاهنده فشار خون و بتابلاکرها باعث کاهش شدید فشار خون می ‌شود. سووفلوران حساسیت میوكارد به كاتكول‎‎آمین ‎‌ها و احتمال آریتمی را افزایش می دهد. مصرف این دارو با دارو های مضعف CNS باعث تضعیف شدید CNS می ‌شود. مصرف این دارو با ایزونیازید و سایر القاكننده‎ های آنزیمی باعث افزایش غلظت فلوراید خون می ‌شود. همراه با این دارو نباید از تزریق مقادیر زیاد خون حاوی سیترات (به عنوان ضدانعقاد) استفاده نمود.

مقدار مصرف مورد نياز براي بي هوشي با افزايش سن كاهش مي‎يابد. حداقل غلظت آلوئولی اين دارو در افراد 25 ساله 6/2%، در افراد 40 ساله1/2% و در افراد 60 ساله7/1% و در افراد 80 ساله 4/1% است.