جستجو...

مشخصات
موارد مصرف
اين دارو براي آنژيوكارديوگرافي، آنژيوگرافي، آئوروگرافي، آرتريوگرافي، ونوگرافي، اوروگرافي دفعي، مقطع نگاري كامپيوتري و مغز و بدن به كار می رود. | ویزیگراف 320 یک نوع تصویربرداری پزشکی است که در تصویربرداری کامپیوتری (CT scan) استفاده میشود. این تکنیک تصویربرداری برای تشخیص و درمان بیماریهای مختلف استفاده میشود. برخی از بیماریهایی که میتوان با استفاده از ویزیگراف 320 تشخیص داد و درمان کرد عبارتند از: 1. بیماریهای قلبی و عروقی: ویزیگراف 320 میتواند در تشخیص ویژگیهای بیماریهای قلبی مانند آترواسکلروزیس، تنگی عروق قلبی (کرونری) و اندازهگیری جریان خون در عروق قلبی مفید باشد. 2. بیماریهای ریوی: این تکنیک تصویربرداری میتواند در تشخیص بیماریهای ریوی مانند ترومبوز ریوی (خونریزی در عروق ریوی) و سرطان ریه مفید باشد. 3. بیماریهای گوارشی: ویزیگراف 320 میتواند در تشخیص بیماریهای گوارشی مانند سرطان روده بزرگ، آبسهها و التهابات مفید باشد. 4. بیماریهای اورولوژیک: این تکنیک تصویربرداری میتواند در تشخیص بیماریهای اورولوژیک مانند سنگهای کلیه و تومورهای اورولوژیک مفید باشد. 5. بیماریهای عروقی: ویزیگراف 320 میتواند در تشخیص بیماریهای عروقی مانند ترومبوز (خونریزی در عروق) و تشنج عروقی مفید باشد. مهم است بدانید که استفاده از ویزیگراف 320 بستگی به نیازهای هر بیمار و توصیههای پزشک دارد. همچنین، هر تشخیص و درمان باید توسط پزشک متخصص انجام شود.
عوارض و هشدارها
پیش از مصرف تزریق ویزیگراف 320 به پزشک اطلاع دادن در صورت وجود حساسیت به ویزیگراف، بارداری، شیردهی، بیماریهای کلیوی، دیابت و مسائل آلرژیک میباشد.
عوارض و هشدارهایی که تزریق ویزیگراف 320 میتواند داشته باشد عبارتند از: حساسیت شدید، عوارض ناشی از تزریق این دارو به عنوان حامل رادیواکتیو در تستهای تصویربرداری، عوارض شدید روی تنفس و کاردیوواسکولر.
تداخل دارویی
تزریق ویزیگراف 320 با داروهای زیر تداخل دارد: آنتیهیستامین ها، آنتیبیوتیکهای سولفونامیدی و متفورمین (داروی ضد دیابت).
نکات قابل توصیه
1- پس از مصرف این دارو احتمال بروز تداخل در آزمايشات غده تيروئيد، آزمايش بيوشيميایي ادرار، زمان توليد ترومبین، ميزان فعاليت و به هم چسبندگي پلاكت ها وجود دارد. 2- به منظور جلوگيري از دهيدراتاسيون، باید قبل از آزمايش به مقدار كافي مايعات به بيمار داده شود. 3- در حين تزريق و حداقل 60 دقيقه بعد از تزريق داخل عروقي دارو، بيمار بايد تحت مراقبت باشد. 4- تجويز گلوكوكورتيكوئيدها و آنتي هيستامين ها به منظور كاهش بروز و شدت واكنش هاي شديد در بیماران پرخطر (مثل آسم، سابقه آلرژي يا حساسيت به پني سيلين، دهيدراتاسيون، سابقه اختلالات صرعي و فئوكروموسيتوم) توصيه می شود.
مشاوره سریع