haal application

IOS

pwa

اندروید

google play

بیماری هپاتیت b / نشانه ها و راه های انتقال هپاتیت ب

تیم تحریریه حال
هپاتیت B
۱۸ مهر

هپاتیت B درواقع یک عفونت جدی در کبد است؛ اگر این بیماری مزمن شود و برای درمان آن به موقع اقدام نشود، حتی می‌تواند باعث سرطان کبد یا سیروز کبدی شود. البته نگران نباشید؛ زیرا اولاً اکثر بزرگسالان مبتلا به هپاتیت B بهبود می‌یابند، دوم راه‌های پیشگیری از این بیماری شناخته شده است، و سوم این بیماری واکسن دارد و با تزریق آن می‌توانید در برابر هپاتیت ب ایمن شوید.

نهادهای بهداشتی بین‌المللی برای معرفی انواع هپاتیت، به ویژه هپاتیت ب، تلاش زیادی می‌کنند؛ زیرا با وجود آنکه هپاتیت ب خطرناک است، روش‌های پیشگیری از آن ساده است. بنابراین لازم است که دربارۀ آن به صورت گسترده‌ای آگاهی‌رسانی شود، تا هم افراد از ابتلای خودشان به آن جلوگیری کنند، هم در صورت ابتلا، مراقب باشند که این بیماری را به دیگران انتقال ندهند.

ما هم در «حال» تصمیم گرفتیم دربارۀ بیماری هپاتیت ب بنویسیم. قبلا دربارۀ انواع هپاتیت و راه‌های درمان آن مطلبی را منتشر کرده‌ایم. در این مطلب به صورت ویژه به علائم، راه‌های پیشگیری، راه‌های انتقال و درمان بیماری هپاتیت B می‌پردازیم. اگر پس از خواندن این مطلب، احساس کردید که نیاز به آگاهی بیشتری دربارۀ این بیماری دارید، می‌توانید با متخصصان گوارش و کبد در سامانۀ «حال» مشورت کنید.

مشاوره آنلاین با متخصص گوارش و کبد

بیماری هپاتیت B

هپاتيت b چيست؟

عامل بیماری هپاتیت B ویروس هپاتیت ب (HBV) است. هپاتیت ب دو نوع است: 1- نوع حاد که کمتر از 6 ماه طول می‌کشد؛ 2- نوع مزمن که بیش از 6 ماه طول می‌کشد. هپاتیت B مزمن ممکن است موجب سرطان کبد یا سیروز کبدی شود. سن بیمار در اینکه به هپاتیت ب حاد مبتلا شود یا هپاتیت ب مزمن، تأثیر زیادی دارد. حدود 90 درصد از نوزادانی که به هپاتیت ب مبتلا می‌شوند، بیماری‌شان مزمن است؛ اما تنها 2 تا 4 درصد از افراد بزرگسال به هپاتیت ب مزمن مبتلا می‌شوند.

علائم هپاتیت B بسته به اینکه بیماری خفیف باشد یا شدید، متفاوت است. این علائم یک تا چهار ماه پس از آلوده شدن به ویروس هپاتیت ب ظاهر می‌شوند. البته اگر کودکان خردسال به این بیماری مبتلا شوند، ممکن است علائمی نداشته باشند. مجموعاً نشانه‌های هپاتیت B عبارتند از: درد شکم، ادرار تیره، تب، درد مفاصل، از دست دادن اشتها، تهوع و استفراغ، ضعف و خستگی، زرد شدن پوست و سفیدی چشم.

دربارۀ نارسایی کبد بیشتر بخوانید.

نشانه های هپاتیت ب

راه پیشگیری از هپاتیت b

مهم‌ترین راه پیشگیری از ابتلا به هپاتیت B تزریق واکسن است. این واکسن به نوزادان تزریق می‌شود. اگر مادر نوزاد به هپاتیت ب مبتلا باشد، واکسن‌هایی اضافی در زمان تولد، 4 هفتگی و یک سالگی به او تزریق می‌شود.

دربارۀ واکسن‌ های کودکان بیشتر بخوانید.

بزرگسالان تنها در صورتی واکسن دریافت می‌کنند که در شرایط خطر ابتلا به این بیماری باشند، برای مثال: کسانی که دچار بیماری کبدی و کلیوی هستند، دچار نقص سیستم ایمنی هستند، شرایط کار و زندگی‌شان آن‌ها را در معرض ویروس هپاتیت ب قرار می‌دهد، رفتارهای پرخطر در زمینۀ اعتیاد و روابط جنسی دارند. دربارۀ افرادی که بیش از دیگران در معرض ابتلا به این بیماری هستند، بیشتر خواهیم نوشت.

علاوه بر واکسن، روش‌های دیگری هم برای کاهش ریسک ابتلا به هپاتیت ب وجود دارد:

  • استفاده از کاندوم در رابطۀ جنسی واژینال، مقعدی و دهانی
  • عدم استفاده از تیغ، مسواک و سرنگ دیگران

درباره راه‌های درمان هپاتیت a بیشتر بدانید

راههای انتقال هپاتیت b

همان‌طور که گفتیم، عامل هپاتیت B ویروس HBV است. این ویروس از طریق بزاق، خون و مایع منی منتقل می‌شود. برای آشنایی با راه‌های سرایت هپاتیت ب به موارد زیر توجه کنید:

  • داشتن رابطۀ جنسی محافظت‌نشده از هر نوعی (واژینال، مقعدی یا دهانی)
  • تزریق مادۀ مخدر با سوزن مشترک
  • زخمی شدن با سوزن آلوده به ویروس
  • خالکوبی یا سوراخ کردن بدن با تجهیزات آلوده
  • تزریق خون آلوده
  • انتقال از مادر به نوزاد در دوران بارداری یا هنگام زایمان

واکسن هپاتیت B

توجه داشته باشید که ویروس هپاتیت B می‌تواند 7 روز در خارج از بدن زنده بماند. در این مدت اگر ویروس وارد بدن شخصی شود که واکسینه نیست، می‌تواند موجب بیماری او شود. دورۀ نهفتگی ویروس HBV بین 30 تا 180 روز است. وقتی ویروس وارد بدن فردی می‌شود، ظرف 30 تا 60 روز پس از ابتلای فرد، ویروس در بدن او قابل‌شناسایی است؛ اگر ویروس در بدن باقی بماند، به هپاتیت ب مزمن تبدیل می‌شود؛ به ویژه اگر فرد مبتلا نوزاد یا کودک باشد.

درباره هپاتیت c و درمان آن بیشتر بدانید

راه های درمان هپاتیت ب

برای هپاتیت B حاد درمان خاصی وجود ندارد؛ بیشتر بزرگسالانی که به هپاتیت ب حاد مبتلا شده‌اند، خودبه‌خود بهبود پیدا می‌کنند. صرفاً لازم است که از فرد مبتلا به هپاتیت ب حاد مراقبت شود؛ اصول مراقبت از بیمار عبارتند از:

  • تغذیۀ سالم و کافی
  • جایگزین کردن مایعاتی که در اسهال و استفراغ از دست رفته است
  • پرهیز از داروهای غیرضروری مثل استامینوفن و داروهای ضد تهوع

درمان افراد مبتلا به هپاتیت B حاد با استفاده از داروهای ضدویروسی، تنها در شرایطی لازم است که یا فرد دچار عفونت تهاجمی شده باشد یا اینکه سیستم ایمنی بدن او نقص داشته باشد.

اگر هپاتیت B از نوع مزمن باشد، درمان ضروری است تا بیمار دچار سیروز یا سرطان کبدی نشود. در این صورت، پزشک داروهای خوراکی ضدویروسی تجویز می‌کند؛ این داروها می‌توانند احتمال پیشرفت سیروز کبدی و ابتلا به سرطان کبد را کاهش دهند و طول عمر بیمار را زیاد کنند.

مشاوره آنلاین با متخصص گوارش و کبد

انواع مختلفی از داروها برای درمان هپاتیت ب مزمن وجود دارند؛ اما سازمان بهداشت جهانی داروهای تنوفوویر یا انتکاویر را به عنوان بهترین و نیرومندترین داروها برای سرکوب ویروس هپاتیت B معرفی کرده است. البته این داروها نمی‌توانند عفونت را از بین ببرند، اما از تکثیر ویروس جلوگیری می‌کنند و موجب می‌شوند که کبد کمتر آسیب ببیند.

اگر هپاتیت ب مزمن موجب ابتلای فرد به سیروز کبدی یا سرطان کبد شود، لازم است که فرد به موقع برای درمان اقدام کند و از روش‌های جراحی و شیمی‌درمانی کمک بگیرد. گاهی بیمار نیازمند پیوند کبد خواهد بود.

افرادی که ریسک بالایی برای عفونت هپاتیت b دارند

خطر ابتلای افراد مختلف به هپاتیت B یکسان نیست. بعضی افراد بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری هستند. از جمله:

  • نوزادانی که از مادر مبتلا به هپاتیت ب متولد می‌شوند.
  • کودکان و نوجوانانی که در برابر هپاتیت B واکسینه نشده‌اند.
  • افرادی که به یک منطقۀ پرخطر سفر می‌کنند. یعنی در مقصد سفرشان ویروس HBV شیوع زیادی دارد و افراد زیادی به این بیماری دچارند.
  • کسانی که بیماری کبدی یا کلیوی دارند.
  • کسانی که آلوده به ویروس اچ آی وی هستند یا به بیماری ایدز دچارند.
  • کسانی که دچار نقص سیستم ایمنی هستند.
  • کسانی که به دلیل شرایط شغلی در معرض خطر ابتلا به هپاتیت B قرار دارند؛ برای مثال از کارکنان بهداشت هستند یا در زندان کار می‌کنند.
  • کسانی که با فردی زندگی می‌کنند که به هپاتیت ب مبتلاست.
  • کسانی که رفتارهای پرخطر جنسی دارند؛ مثلا چندین شریک جنسی یا روابط جنسی محافظت‌نشده دارند.
  • کسانی که اعتیاد دارند و از سرنگ مشترک استفاده می‌کنند.

 

سخن آخر درباره بیماری هپاتیت b

پیشگیری بهتر از درمان است؛ به ویژه دربارۀ بیماری هپاتیت B که ابتلا به آن خطرناک است، اما در عین حال با رعایت نکاتی ساده قابل پیشگیری است. اگر از افرادی هستید که احتمال ابتلای شما به این بیماری بالاتر از حد معمول است، حتما واکسن هپاتیت ب را تزریق کنید.

اگر به این بیماری دچار شدید، هراسان نشوید؛ بزرگسالان معمولا به هپاتیت ب حاد دچار می‌شوند که به خودی‌خود بهبود می‌یابد؛ اگر هم هپاتیت ب از نوع مزمن باشد، با یک برنامۀ درمانی صحیح زیر نظر یک متخصص گوارش و کبد می‌توانید این بیماری را کنترل کنید و طول عمر خود را تضمین نمایید. پیشنهاد می‌کنیم که با پزشکان متخصص گوارش و کبد در سامانۀ «حال»  مشورت کنید.

سوالات متداول

طول عمر بیماران هپاتیت ب چقدر است؟

توجه به مسئلۀ طول عمر در میان بیمارانی اهمیت دارد که به هپاتیت ب مزمن مبتلا شده‌اند. کسانی که دچار بیماری هپاتیت ب مزمن هستند، لازم است که برای درمان بیماری خود به موقع اقدام کنند تا از ابتلا به بیماری‌های کبدی جدی مثل سیروز کبدی یا سرطان کبد جلوگیری کنند و طول عمر خود را افزایش دهند. داروهای ضدویروسی که پزشکان برای درمان هپاتیت ب تجویز می‌کنند، این بیماری را درمان نمی‌کنند، اما از تکثیر این ویروس جلوگیری می‌کنند و همین طول عمر بیمار را افزایش می‌دهد.

بیماری هپاتیت چیست؟

بیماری هپاتیت همان التهاب کبد است. این بیماری دو شکل دارد: حاد یا موقت که خودبه‌خود بهبود می‌یابد، مزمن که می‌تواند باعث سیروز کبدی یا سرطان کبد شود. هپاتیت انواع مختلفی دارد و ویروس‌ها عامل ابتلا به هپاتیت‌ها هستند. در این مطلب ما دربارۀ هپاتیت B نوشتیم.

آیا هپاتیت b واگیردار است?

بله، راه انتقال آن بزاق، خون و مایع منی است. رابطۀ جنسی پرخطر، استفاده از سرنگ و تیغ و سوزن مشترک، انتقال خون آلوده از جمله راه‌های سرایت هپاتیت ب است.

 

“مراقبت از سلامت فردی یک امر مهم انسانیست، زیرا بر فرصت‌های ما برای پیگیری اهداف زندگی تأثیر مستقیم دارد؛ درد و رنج را کاهش داده و شرایط مورد نیاز برای برنامه ریزی درباره آینده را فراهم می‌کند. «حال» با شعار حال خوب برای همه شکل گرفت تا خدمات پزشکی به شکلی کامل و جامع در اختیار همه افراد قرار بگیرد”

 

منابع

https://www.mayoclinic.org

https://www.cdc.gov

https://www.who.int

https://www.nhs.uk

https://en.wikipedia.org

https://www.niddk.nih.gov

مقالات مرتبط